This Season at Geyikbayiri: Going down deep valleys and then up to some new peaks at the age of 46

 

A lot happened since I moved to Geyikbayiri at the end of October, 2025. Even though I visited Ankara from time to time, I spent most of the season at Geyik. I was hugely motivated when I arrived at the village. Peyami Nazik was trying his 7c+ project White Swan at Citdibi, and Nedim Urcan was also visiting the place. It was so nice times climbing and having time altogether. 

I just want this post to be solely focused on climbing. So, here are the list of routes I climbed, in chronological order: 

• Black swan 7b flash, 25.10
• Captain hook 7b+ onsight putting quickdraws, 28.10
• Pnemouthrax 7a rp, 31.10
• Intercostal 7b+ os, 31.10
• 7c (soft) rp 17 bolts long jumpy route in esek uctu, 06.11
• Bermuda Dreieck P2, 7a+, os putting quickdraws, 9.11
• Pharao’s curse, 7b, rp, 11.11
• No more mr. nice guy 7c+, rp (3rd day, 8th or so try), 15.11
• Comanche 7b+, 2nd go, 16.11
• Otuzbir 7c, 20.11, thu. 
• Ayışğında şamata 7c, 22.11 sat. First go - not flash (see details below)
• L’empire Ottoman 7a+, 25.11 tue. 
• Big Turkey 7a+, 25.11, tue. 
• Angie de L’oibli 7c, 27.11, thu
• Ma puce 7c (hard), 28.11, fri
• Try to enjoy 7b+ (hard), 06.12, sun
• Müdür 7b+, top alanı, 09.12, tue. 
• Kaybedenler Kulubu, 7b+ 14.12 sun
• Blue Hotel 7b, Flash 27.12 sat
• Seytan Tuyu, 7c soft 28.12 sun, 2nd go
• Gizmo, 7c hard, 03.01.26 sun 5th go, 3rd day. 
• American Idiot 7c, flash 10.01.26 sat 
• Sweet Sixty p2 7a+ hard flash, 10.01.26 sat
• Rock republic 7b - onsight 11.01.26 sun
• Inner smile 7b+ hard, 17.01.26 sat
• Fa fa fa 7a, onsight, 17.01.26 sat
• Suskunlar 7c (hard), 04.02.2026 Tue
• Flight 666 7a+ 21.02.2026 Sat
• No Remorse 7b+ (hard), 24.02.2026 Tue
• L’Homme a L’Envers 7b, 03.03.2026 Mon
• Ninova 8a hard, 16.03.2026 Mon
• Poison 7c hard, 12.04.2026 sun
• Trio de legoville 8a 19.04.2026 sat
• Scrotum maximum 8b 26.05.2026 tue
• White swan, 7c+, 03.06.2026 wed
• Be Yourself 7b+ hard, 20.06.2026 sat

And for more interested reader, the stories behind each ascent: 

Black swan 7b flash, 25.10

Right ahead when I arrived at Citdibi, Peyami abi recommended to me the lower pitch of his project. It wasn't hard to flash this one with his excellent beta. Apparently, this is a quite popular route on this sector. There a a few cruxes, separated with good rests in between. 

Captain hook 7b+ on-sight putting quickdraws, 28.10

I was feeling very motivated and eager to climb, and the late autumn conditions were so good. So I just took my quick draws and tried to on-sight this route. Peyami abi calls this a "Five star" route with a "Melody" sign. That means the route flows like a melody - and that's right. 

The climb went surprisingly well. Since I was putting the quick draws, I had to make most of the clips from higher positions, and that actually made me save some energy, since some of the clip positions were easier when you go beyond the bolt. 

During the climb, I remember myself at a sloping diagonal ledge, my hands on the ledge, and my right heel hooking at the sloping lower part of the ledge. Trusting that heel to stay there while pulling the rope is one single moment that won't escape my mind. I accepted the possibility of that nasty fall if that heel pops up.. But it did not.. The moves after there were also quite hard, but I was already in fight mode, climbing as if my life depended on it.. Got to the chains, celebrated. I think this is one of my few 7b+ on-sight climbs through my climbing career. 

Here's the uncut footage of that: 

Pnemouthrax 7a, 31.10

Such a hard route for the grade, or maybe I just failed to solve the moves correctly. I tried when I was tired from other routes, and I could just do this on my third session. 

Intercostal 7b+ os, 31.10

When I did Pnemouthrax on that third session, since they shared the same anchors, I could put my quickdraws on this route, and then came down, rested for some time, and tried this route onsight. Since the quickdraws were already on the route, that made it a lot easier. I took ultimate care to not touch any of the holds while coming down, because I think it will not be a proper onsight when you touch any of the holds. I mean, maybe even rappelling down the route like this might damage the pure onsight ascent, but I think, as long as the climber states how they did the ascent, it should be fine. 

Beginning section of this route is sooo beautiful. A finger crack where you can barely fit the finger inside. I crimped that crack well, and got the onsight. Nedim was there, and he took memorable videos of the ascent with his drone. Beautiful all the way. Thanks to Zorbey for visioning the line, and putting in the work to bolt it. 

You can find the drone captures in this Instagram Post.

7c (soft) rp 17 bolts long jumpy route in esek uctu, 06.11

Okay, this route does not have a name, because routes in Esek Uctu is a bit disorganized, and there's no proper guidebook. The route starts with a face climbing crux, then it has a no hand rest. Then comes a tufa section, which most previous ascentionists reportedly climbed by going to the left (or right), to escape the hard moves. I found a direct solution to that part, which was quite hard, but possible. After that middle crux, there is the real red-point crux where you make a long move to a pocket. And then rest of the route is stop-and-go tense climbing up to the anchor, with another hard move going to the anchor. I think overall difficulty makes 7c when climbed this way.

I remember trying this route the last summer, and not being able to make the long move at the rp crux. This time, I could find a sequence which made the long move much more probable, and that was enough to unlock the route. As I always say, the brain is the strongest climbing muscle. 

Bermuda Dreieck P2, 7a+, os putting qc, 9.11

We were in Trebenna East sector with Pelin. I wished trying something harder, but somehow, we were either too late, or the routes were crowded. Can't remember why, but I found myself trying this route. Man, what a fight that was. It's actually the second pitch of a much easier climb. I think this route can be around 7b for a shortie like me. The crux required balancing and positioning on nasty crimps and side pulls, finally jumping into a big jug under the anchor. When I started the moves, each move was building even more frustration, since the holds were very far from each other, and the angle was very steep. I somehow reptiled through the crux, eyed the big hold, rocketed for it, and got the onsight. Ok, only 7a+, but this climb will be remembered by me. Proud ascent.  

Pharao’s curse, 7b, rp, 11.11

This is one of the weirdest and most beautiful 7b routes out there. I tried the route in multiple sessions during previous years. Found a solution going directly on the tufa, and topping out the tufa from its right side. But the bolt was on the left, and the fall was very scary. On my last session, I finally found the proper solution that follows the bolt. That way, you stay on the left of the tufa on the crux, and the bolt placement is perfect. 

I think the route is quite stiff for its grade. Feels like a proper 7b+ for me at least. We were there with Maurits for a very short session. I hung the draws, and sent the route on the second try of the session. But overall, how many tries in total? God knows :) 

The route has not been re-bolted yet, and I can say that the condition of the expansion bolts is not great. So, be careful if you'll climb it. 

No more mr. nice guy 7c+, rp (3rd day, 8th or so try), 15.11

I just wanted to up the difficulty a bit. I was in geyik for a month, and it was time to test myself on something harder. But I accidentally bumped on what I can call my perfect anti-style route. Long moves, steep terrain, polished feet, and no rest. 

God made this route for competition climbers. A very easy beginning, then a pumpy section, and then into the 2-3 bolt power-endurance crux without any rest. And then, again without any rest, another pumpy section of 2-3 bolts untill the anchor. 

This is a real pump fight. At least the falls are very clean, which makes it a bit easier mentally. When I clipped the chains on my 3rd session, 8 or 9th try, my head was turning, my eyes blacked out, and I was close to vomiting. Yep, that was a good sign I gave it all. Screams, Elvis legs, pump... All of the pain package was included. And then it was again a peaceful walk with Pelin on the path towards Metin's place. Got beaten so hard, but happy ending it was. 

Here's a butt-shot uncut video from the ascent, all emotions unfiltered :) 

Comanche 7b+, 2nd go, 16.11

The weather was still hot, and we had a day on Koridor sector to chase the shade. I climbed this route opened by Ersin. Even though the style suited well for me, it was quite hard to onsight since the lower crux was not very straightforward. After solving the moves, I could send the route in the second try. Thanks to Ersin for putting up this good route. 

Otuzbir 7c, 20.11, Thu. 

I tried this route last year, but fell at the last hard moves on my second try. This year, we could make some time early in the morning with Baris. We just hung the draws, and then I could climb it quite easily in the second try of that day. I used Sportiva Miura VS (Women - XS Grip 2) during my first try, but then, I noticed that those shoes were still behaving very stiff at the uneven footholds, so I switched to classic Miura Lace-ups during my second try, and I was literally running on those footholds. Wow.. Who could imagine such a difference by choosing the right shoe for the route? 

Ayışığında şamata 7c, 22.11 sat. First go - not flash

This is the left variation of Black swan 7b. You climb until the bolt where you rest before entering the crux for the 7b. I think the climb until this point is approximately 6c+/7a. And then you go to the left, to another anchor. With Peyami abi's nice betas, I could figure the crux move after going back and forth a few times, and could climb that part on my first try. 

This is the closest I've been to flashing a 7c. Discussed this with some friends, and apparently, this is not a proper flash, because the grade of the lower part is not very far from the grade of the route. But indeed, there's a very good rest before entering the 7c variation, so, I am still not sure how to count it.. Anyways, proud ascent. 

L’empire Ottoman 7a+, 25.11 tue. 

This is another route that I've tried and failed many times in previous years. This was the day. We made a short session with Metin towards evening. Hung the draws, and then climbed the route on the next try. Man, it still wasn't easy. I think this route deserves a 7b. 

Big Turkey 7a+, 25.11, tue. 

In my previous session with Pelin and Olga, I fell 3 times at the same place: while going to the anchor. This time, conditions was bomber: cold rock, with no sun, and my bestie Metin on the belay. I've sent the route while putting the draws. Bring it on...

Angie de L’oibli 7c, 27.11, thu

This is a classic route I was eyeing on even when I stayed in Geyik for a long when I was in my 20s. I've met Brenton while I was buying bread from Breda bakery. Bro was asking for some place to make traverses in the early morning. I asked "why"? and he answered, "cause me don't have partner", and I replied "bro, what the hell, let's partner up". We made a morning assault while the sun was just rising. No time to warm up. Just hung the draws, and sent the route. Of course I knew a part of the route since I tried it 2 times in past years. 

Ma puce 7c (hard), 28.11, fri

Proper sand bag. Even watching Erkin's video multiple times, I could only do this in 2-3 sessions. So exhausting, and the crux move on the tufa was damn long for a shortie like me. But I could finally come victorious on this one, too. 

Try to enjoy 7b+ (hard), 06.12, sun

Such a complete fight. We worked this with Baris and Emir on different sessions. I am not sure, maybe 2 or 3 sessions. It was freaking pumpy, and notoriously hard. But we somehow did it. Emir also found a very delicate heel hook beta for himself, and rocked the route. Strong dude.. 

Müdür 7b+, top alanı, 09.12, tue. 

We headed for another short sesh with Emir. Went to topalani sag, which had short overhang, razor-sharp routes. I was hoping to make a good onsight attempt on this one. But man... It was freaking hard to on-sight. I could barely solve the moves, and could send the route on my second try, still not without a fight. 

Kaybedenler Kulubu, 7b+ 14.12 sun

My hip pain was groving on me, and I was not feeling healthy. There was literally no training. Just struggling with "life" issues. But with Erdinc, we could find this little escape on Sunday for a short sesh. I could solve the moves on the first try, and could send the route in the 2nd try, again, not without a fight. 

Blue Hotel 7b, Flash 27.12 sat

Still on weekend climber mode. Hip pain still going on, so I even skipped climbing the previous weekend. But this route made a surprise. There were Ela's quickdraws on the route. It was cold, friction was good. It was my style and my time. Erdinc was on the belay. I pulled on, did whatever felt right, and got the ascent on first try. Well done. 

Seytan Tuyu, 7c soft 28.12 sun, 2nd go

This one is in Top Alani. Since we climbed there a lot with Pelin, there were few routes remaining, and this one was one of them. It's crimpy, with two finger pockets, long pulls and all that stuff. There were actually two solutions, one a bit right of the bolt, and the other one, a bit left. I think I did the one on the left, because it was more suitable for shorties. The solution I found on the left might have made it a bit soft. Still proud ascent. 

Gizmo, 7c hard, 03.01.26 sun 5th go, 3rd day. 

This is ultimate classic tufa pinching 7c in Anatolia. Since many years, I wanted to climb it, but I never dared to try it, since it was looking so hard. This season, I found the confidence, and jumped on it. Climbed it on a beautiful sunny winter day, of course after the sun went down :). It was inspiring to see the young Czech girl onsight it right before me. 

American Idiot 7c, flash 10.01.26 sat wowowowowooowow is this my first 7c flash or what? 

That day, we went to Michie sector with Sevda, Peyami abi, Ersin, Zorbey and Onur. Sevda tried this route in her previous session, and left the draws in. She climbed it beautifully in her first try of the day. I was hoping to try the route after her, but seeing her do those fantastic split moves and fighting to clip the anchors on such a sustained long route, I said: "no Sevda, that's not my thing. I don't have that endurance.. You can clean the route". But Sevda pushed back "brooo, I am not that fit, don't look at me..  you can do it...", and I said "heck, let me try once. And I literally only tried once, and somehow, I could win this pump fight and climb my first 7c flash. 

The memorable moment was the clip to the anchor. I was soooo pumped. I pulled the rope maybe 5 times, but could not do the clip. I then risked falling, and tried to climb a bit higher, but there was nothing. Ersin even took his phone out and started capturing because a looong whipper was about to come :) Just when I was trying to come down, I found a two finger hole for my left hand, and that changed everything. I pulled the rope and did the clip.. Sooooooo happy. Thank you Sevda for pushing me. 

Sweet Sixty p2 7a+ hard flash, 10.01.26 sat

Right after flashing American Idiot, I tried this route. It was a hard send even if I watched Ersin and Sevda. Sharp, crimpy, old school, but still loved it. 

Rock republic 7b - onsight 11.01.26 sun

This route has some funny memories in my head. On a hot day I was dragged to Mevlana sector by some "sun lovers", and I was continuously complaining and bragging about how hot it is, and how we can't climb anything in this heat. Towards the end of the day, sun went down, and I was finally motivated to try something. We came under this route with Pelin, and while I was preparing, I realized left shoe of my Miura pair was the old one I use for warm up, and the right one was the new one. And my climbing bag was 200 m far from there. I said heck it.. I am not climbing anything today, and I ended climbing for that day. And the day after, we went to Ruzgarli Bahce with Pelin, somewhere I could feel the cold and wind in the shade, and I on-sighted New Fucking Generation 7b+, while putting the draws.. Such is life. 

Anyways, now, we were here with Baris who thankfully came just to belay me on this Sunday on the "white collar bro code" agreement. No warm up whatsoever. I took the draws, started the route.. Ooops, beginning is quite hard, I already built some flash pump, but my mental adaptation was quite good since yesterday's fight. I used all the rests I could find, and could somehow pump my way up the last difficult part towards the anchor. I persisted, resisted, and could do the hard clip to the anchor. 

Came down, celebrated, and then Baris asked, what's the next thing to climb? I said, there's no next thing. Let's just go home :) Because it was enough fun, and I was quite exhausted from the on-sight fight. 

Inner smile 7b+ hard, 17.01.26 sat

Sarkit is that magical tufa sector, and I was missing to climb there so much, since I could not visit this place in the previous few years because of not so obvious reasons... 

I've tried this route even on my 20s, and could not even go to the anchor because the bolts were spaced out, and the clip after the crux was very hard for the shorties.

Times have changed. The route has been re-bolted, and I could solve the moves when I checked the route last year with Emir. On this day, we were there with Burak, Erkin, Zorbey, Onur, Emre, and Resul. I hung the draws, could barely solve the moves, and I could send it in maybe 2nd or 3rd try of the day. But man, even if I knew the moves, it felt so hard. If I graded this, I would not hesitate to put a 7c label on it. 

Fa fa fa 7a, onsight, 17.01.26 sat

Just after climbing Inner Smile, I jumped on this route upon Resul's recommendation. Quickdraws were there, so why not? I found the upper part a bit tricky and traversy, but I could find my way up somehow. 

Suskunlar 7c (hard), 03.02.2026 Tue

On a short weekday escape, I joined Sevda and Burak on this. I remember trying this with Erkin some years ago, and with our poor endurance adaptations, we were miserably falling up in the chains after passing through the harder crux below. Today, after watching Sevda walk the route in great style, I tried once, and I could not even remember my beta for the crux. But the air was getting cooler, and I had just one more chance before the crew heads home. I pulled on, again forgot everything on the crux, used wrong feet, climbed bad, but man, I was strong :) 

Here's some moments on the crux from Sevda's camera:

 

Flight 666 7a+ 21.02.2026 Sat

Another route I tried multiple times on multiple sessions in the past. The route is just too long for me to resist, and having the hardest moves while going to the anchors is simply not my thing. But today, I had the Flight 666 expert with me (Erdinc). He hung the draws (except the anchor), and motivated me for a good shot. It was simply my day. Found my way on the last crux by desperately pinching open hand tufas and placing my feet on footholds that would create the opposition force to stay sticked. Happy happy happy... But tired :)

No Remorse 7b+ (hard), 24.02.2026 Tue

Short and sustained tufa special on Echoes. It took me two sessions to unlock this. We were on a short evening sesh with Tarik who's a software engineer like me. Good day. 

L’Homme a L’Envers 7b, 03.03.2026 Mon

I tried to onsight this one on my previous session with Tarik. I fell on the middle crux before the big overhanging cave, and what's more surprising is, I was so pumpped and scared, I could not even make it to the anchor after falling. I just had to leave 3 quickdraws on the route and escape home. But today, I was feeling a lot better, and having left those 3 quickdraws enabled me to do the ascent on the first try by placing the other quickdraws. What can I say, man can be tired sometimes, so there's no point in pushing further when you are tired. 

The route is again, very pumpy for my style. I just get pumped too quickly on this style, probably I don't know how to climb these tufa routes efficiently. 

Ninova 8a hard, 16.03.2026 Mon

Okay, after some tufa pinching on sub-maximal grades, it was time to test myself on a longer multi-session project. I finally found a partner to focus on something hard, so I just could not miss it. We started working this route with Burak on March 6, had 5 sessions on it, and I could finally climb it on March 16 on the fifth session. 

The odd thing is: we worked the route in perfect conditions - cold, windy and all that. But on the day of ascent, it was quite humid, with almost no wind. I guess I wanted it so bad, my both feet cut loose on the crux move, and I magically could tolerate it and make my way up the hard long moves on the rest of the crux. 

This route had a glimpse of how tricky it can be to battle with feelings, believe in your own beta, and balance the training with try-hard sessions. We were both watching the weather a bit too much, and were focused too much on sending the route, so we could hardly train in between the sessions. When I checked my log, I can see that there's no training in between the sessions. Just go try the route, come back, recover and try again. 

After the send pressure was gone, I could finally go back to trying other routes and do some training. Burak also sent the route a few sessions later. I think this was the first time we partnered up with him on something hard, and we learned many things from each other, and overall, it was very positive and fun experience. Kudos bro :)

Poison 7c hard, 12.04.2026 sun

I wanted to lower the gear a bit, so I wanted to complete this unfinished business. I've tried this route maybe on 3 sessions before, and I could not even figure out how I would do it in the first two sessions. I quickly remembered my beta, and sent this beauty on a single session this time. I think it took 3 tries in total. Here's a video of the crux part on my instagram post, please turn off the music if that's not your thing :) 

Trio de legoville 8a 19.04.2026 sat

I was trying "Come as you are" 8a in Mevlana, but because of the rains, the tufa section on the route got awfully wet. So I decided to give a break and try this route, which does not get wet, and even if it gets wet, dries quickly. 

The route took many sessions, with things getting in between. I tired it first on February 21, kind of solved the moves, then made 2 more sessions, made some high point, but then started focusing on Ninova. I then returned back to the route on March 19, but still could not link the whole moves. Then, fighting with some back pain and hip pain, I went to fontainebleau for a planned easter trip. I was utterly trashed while going there, but I came back quite motivated, having sent La Carnage 7B+ on that trip.

I was quite weak on my first session after Font. Then on the next session, I was so close, but I guess my beta needed more adjusting. Here's a footage from that session.

And finally on the next session, I could send the route. I solved the lower crux using the direct line, without going to the jugs on the left for resting. I believe this way, the route is a proper 8a. There are still mixed opinions on the grade, some say its 7c+, but I will take the upper one on this one, since this direct variation is probably harder. 

Scrotum maximum 8b - 26.05.2026 tue - First route of this grade for me...

Oh my... This route was one of the two 8b routes I had in my mind since last year. I tried both of them a couple of times to check the moves. This one, I think I could do almost all the moves in my second session. The other one was Savasma Sevis 8b on Akdeniz Sector. I tried the lower crux, could not do all the moves, and I did not try the rest. So, when coming to Geyik knowing that I will probably stay for a while, this was always on the back of my mind. But I was thinking that it's too early, and I should build some strong base by climbing some more 7c+, 8a, maybe a couple of 8a+ routes. 

But you know... Life always has its things to say. I started well on-sighting two 7b+ routes, flashing a 7c, but then life kicked in. The winter was there with its highs and lows. Simply put, work was hard, relations were even harder, and having to move houses in the middle of the season was the icing on the cake. Those stressful weeks, coupled with some series of rainy days and cold weather triggered some strange hip and back pain that I would never know how it starts, and when it goes away. So I had to baby myself for some time, maybe only climbing one day a week, and sometimes, no climbing at all. 

But when the March came, things were quite clearer and I was in a more settled state of mind. Additionally, Cactus climbing wall was opened and I could start training there, which also made me feel a bit better. I still had a planned trip to Fontainebleau at the end of March. I went there very unmotivated and tired, not wanting to travel. But the trip went so well, and we had so much fun and good times with Efe, Ensar and other folks in the crew, I was like a battery charged up to 105% when I came back. 

As I was trying to close my unfinished business with Trio De Legoville, I was unknowingly preparing myself for this next big thing. One day, Burak texted: I'll begin trying Scrotum again. If you're interested, let's go he said. And I said, heck yes.. why not? I don't care if I can do it this season or not. Let's just give it a start. We already partnered up with Burak on Ninova and pushed each other so well, therefore I was sure trying this route with him would be a very growing experience. 

Start of the route was awfully wet until 3rd bolt. We tried to dry the rock with some towels, left some towels inside the soaking pocket, but it was all in vein, because the water was coming from inside. We tried to climb the lower section from the wet part, because the only beta we knew was that. But that made the shoes wet, and the rest of the climb was then even harder. 

Maybe after 2-3 sessions, we discovered that the lower part could also be climbed from the left, from the line between this route, and Animasyon Otomatik 7c+. Climbing was similar in difficulty, and since we were following the line of the bolts, it was even better. There is a very good rest after the 3rd bolt, so this part would not add up to overall difficulty at all. 

Then we started solving the other moves on the lower section. The lower section until the crux feels like 7b+. Inside this section, there is a really hard section following the rest at third bolt. There were two solutions: either go big with right hand, or take a sloper and a vertical crimp to go to the same pocket. I was simply not able to do the long move. I watched videos of Erkin and Mikhail on Youtube. Apparently, Erkin did the long move, and Mikhail did the shorter and more moves alternative. I think this was also Sevda's beta when she climbed the route. Mikhail and Sevda's beta required a very high foot while holding a very bad sloper. It felt very difficult when I tried it first, but after a couple of sessions, it was okay. I think Burak also changed his beta to use this one, because the long move was very stressful, and was a low probability move. 

Ok, then we started working on the crux. After the lower crux, there's a quite bad rest. I could just take chalk on each hands and just go on there. Crux feels like a 7A+ / 7B boulder with around 9 moves. There are two solutions that use the infamous twin sloper crimps in different ways. In one solution, you take the left crimp (which is the better one) with the right hand, and then you make a longish move with your left hand into a weird pinch. Then, from this pinch, you again move to the right using a long move onto a gaston diagonal hold, and then match there. This move often becomes the redpoint crux when coming from the ground. 

In the other solution, which I did, I take both sloper crimps, and then make a longish move to a weird gaston hold. And then take a very high foot for the left foot - almost as high as my shoulders. And then roll over that high foot, and make a cross move to the diagonal hold (the one matched on the other solution). This diagonal hold becomes a gaston on the other solution. But with this beta, I just take it with my right hand. And then cut loose with both feet, take a distant right foot, and make a long move to a sloper jug with right hand. Ideally, you clip from here. This part is scary, because its very hard to make the previous clip, and most people (including me and Burak) skip that one. 

In one of my tries, I arrived at the sloper jug, got pumped to hell, wanted to make the clip from the left side-pull two moves later, and then I chicken winged and had one of my longes falls. I guess it was around 12 meters or so. I smashed the wall with my right foot, and I was so lucky that I did not break my ankle. But that fall caused me to tune my beta, so that I replaced one of the moves with a harder - longer one, but with one that would not pump my right arm that much. And it worked!!! This post is already very detailed, so I don't want to crowd this text with that beta. 

Finally, at May 26th, on a quite humid day with literally no wind, I could put everything together (except the conditions), and powered through the crux, and got the ascent. 

It was very very hard to asses my own capabilities during these 11 sessions. One side of me said I was weak, and I should get stronger and return back later. Other side said, you can do it, you should just climb better, and you should just show up there well rested and fully fresh. I listened to the second one, and that apparently worked... Ok I confess, I asked ChatGpt what to do.. That was easier :)

Here is a video that summarizes my efforts on the route, and the capture of the actual ascent. All emotions unfiltered, sorry for bad crude screams :)

White swan, 7c+, 03.06.2026 wed

I tried to spend some more time in Geyikbayiri, but climbing was quite painful with heat and humidity. I climbed this route on a day like this: 

The route was sooo long, around 40m. Lower part is a 7b that I flashed at the beginning of this season. I tried the 7c+ part in the autumn, but I did not have time, so it had to wait until this time. I chose the direct way to go to the anchor in the end of the route, so it was pretty daunting to know that I could easily fall at the very last move of this 40m of struggle. The crux was my style, with crimps and not so steep angle. But the rest is full of tufa pinching, long moves, pumpy climbing, which I am not very good at. 

Be Yourself 7b+ hard, 20.06.2026 sat

This one is in Trebenna Sector, and marks the last day of my climbing in this season. I wish I could climb more on Trebenna. The routes are so beautiful, and very much my anti-style. However, because of the rainy winter, most of the good lines were wet sections here and there. This one looked dry, and Maurits said it's a good one. Hung the draws, solved the moves, but fell on the lower crux on my second attempt. Directly lowered to the ground, waited some 30 minutes, and then tried again. This time, I somehow could pass the lower crux, and the rest was blood, sweat, fight and victory. Thanks a ton to Maurits for partnering with me on this beautiful day. 

And this was it folks... Just when I was about to say I stayed a full season in Geyik, but I could not climb much, I climbed my hardest route when I was approaching 46 years of age. And looking at the list and memories above, yes... This was a very good year, and I am grateful for everything. But most importantly, I am happy that I did not injure myself while doing all these stupid stuff... Thanks for following, and reading up to this point, and see you in the next post. 

Fix overnight battery drain to minimize battery aging on iPhone

I’ve been using iPhones since 2008, and I love the device. However, after they get a few years old, the battery starts to age, and I keep thinking whether I should replace the battery or get a new phone. 

Until this time, I have been using my phone by plugging it to charger every night. Normally, leaving the phone connected to charger a long time and letting the battery sit at 100% charge is not very good for the battery. This is because both high and low battery levels are kind of strenuous to the battery. These batteries like staying more on the 30% to 80% range, and if they are kept there, theoretically, they should age a lot slower. 

I don't know if it was because of that overnight charging habits, but battery health on my iPhone 12 degraded quite quickly. It was down to 78% after 5 years and 1033 cycles. Now, this is probably not bad, and even better than average. But I still had to pay a premium to Apple to get my battery replaced after 5 years. The phone itself was still in pristine condition, and its performance was quite sufficient for me. The only bad thing was when I took some photos or recorded some videos, my battery was draining like hell. Honestly, I will probably use this device 1 or 2 years more, and ideally, if I could go those additional years without changing the battery, it would be a lot better in terms of cost. 

Normally, if you turn on Apple’s optimized charging system, it will try to keep the device at 80% during the night, and then only charge it to 100% in the morning. But somehow, that doesn’t seem to be working very well for me. 

So, recently I’ve started adopting new charging habits. I thought, why not stop charging overnight, and only charge my phone when I wake up in the morning? iPhones charge fairly quickly these days. If I wake up with around 30% charge, I can charge it to 80% in about 20 minutes. That could provide me enough power for most of the day. 

But then, I had to confront an unpleasant reality: my iPhone 12 drains almost 10% of its charge during the night. Consequently, if I leave it at 30% when I wake up, I find that it has dropped to 20%. This is problematic because:

- Those 10% unwanted drains during the night imply that the phone battery will consume one full charging cycle every 10 days. This translates to an additional 36 cycles per year and 180 cycles over the course of five years of use. Every cycle counts.

- If I leave my phone at around 30% and it drops to 20% in the morning, it would be inconvenient if I had to leave home immediately due to an emergency.

Therefore, I decided to implement the following changes on my phone every night before going to sleep: 

Activate Low Power mode

Now, most of that overnight battery drain is likely due to various apps and the iPhone itself performing background tasks. By activating low power mode, you can ensure that most of these background tasks are kept at a minimum, and the CPU is clocked lower, resulting in significantly reduced energy consumption. 

Disconnect from the internet

If your phone isn’t connected to the internet, most of its activities will stop. So, I figured turning off Wi-Fi and cellular data would save it a lot of energy. Just a heads up, I don’t use airplane mode because it’ll turn off my GSM line too. I want to be reachable at least by phone in case of an emergency.

By the way, going into the control center and disconnecting from Wi-Fi won’t work. It’ll just disconnect from Wi-Fi, but it’ll keep the Wi-Fi chip active. So, I just go to settings and turn off Wi-Fi completely from there. 

Turn off Bluetooth

Bluetooth consumes quite low energy, but I’ll still turn it off. It’s the same as Wi-Fi; go to the settings and turn off Bluetooth from there. Avoid using the Control Center, as it will temporarily disconnect from devices. In the morning, I would revert all those settings and bring the phone back online.

Using the above settings, I noticed my 5-year-old iPhone 12 consistently used only 3% of its battery during the night. I consider this a positive outcome, so I decided to adopt this strategy. 

Use Shortcuts application to automate the steps

Hey, but those settings are a pain to change every night. It’s not practical to do it manually every night and the next morning. That’s where the “Shortcuts” app on the iPhone comes in handy.

I created two shortcuts on my iPhone: one for sleep and one for waking up. The sleep shortcut just does the before-sleep stuff, and the wake-up shortcut turns everything back on.

Then, I set up two automations in the Shortcuts app to run the sleep shortcut every night at 11:00 PM and the wake-up automation every morning at 7:30 AM. And that’s it!

Here are the two shortcuts I use: 

And here is the automations that run on my iPhone: 

About limiting max charge on an iPhone

Note that I have an additional automation that shows a notification and speaks some text like "unplug charger" when charge level goes beyond 81%. Since iPhone 12 does not support charge limiting like newer iPhones, this is the method I use to prevent charging beyond 80% on normal days. 

If you have an iPhone 15 or newer device, you will find a nice batter charging limit on the Battery settings. Just use it. My rationale for limiting the charge to 80% is to make the batter age slower. I am working on a desk 5 days a week anyways, and my charger is always with me. So, I just charge my phone to 80% in the morning, and then if it gets below 50%, I charge it again before finishing my work day, so I will have enough juice when I go out in the evening. 

I have been using the phone since I replaced my battery, and it's going quite well. I hope to provide an update on the future on my battery health as my batter ages. Hope this is helpful for other people who would like to maximize their battery health in the long run. 

A final note: even before seeing the results, I could argue from the things I read before that the difference between employing above strategy vs. just plugging to charger overnight and let the phone do its own thing would probably be not very marginal. Let me put a wild guess here... If I did this instead of charging overnight, my battery health could be at 85% instead of 78% after same time. If that difference is not worth the convenience loss for you, just don't bother. For me: it's just a nerd thing, and I just want to see the results with my own eyes :)

 

Motokaravan mı çekme Karavan mı derken: Çekme karavan

Geçtiğimiz bir kaç yıl karavan sahibi olma fikri üzerime üzerime gelip durdu. Motokaravan alıp tırmanışa gittiğim yerlerde kullanmak hayalim bir türlü durulmad. Peki haftanın beş günü ofise giden gereken birisi olarak o motokaravanı yılda kaç gün kullanabilecektim ki acaba? Bir taraftan bunun daha önceki motosiklet tecrübesine de dönüşmesinden endişe ediyordum. 2010 yılında ne zamandır hayalini kurduğum bir BMW F650 GS sahibi olmuştum. Her şey çok güzel başlayıp hiç ummadığım bir yöne doğru ilerlemişti. Bakımlarını kendim yapacağım, her detayına hakim olacağım derken iş dışındaki bütün zamanımı motosiklet için harcar olmuştum ve tırmanış o dönem biraz yalan olmuştu. Bir de az kalsın kankanın parmağını uçuruyorduk. Off Canku - verilmiş sadakan varmış bro. Karavanda da aynı şeyin, hatta daha fazlasının olma ihtimali çok çok fazla gibi görünüyordu. Neden mi?

Öncelikle motokaravan işi oldukça maliyetli bir iş. Her şeyi başkası yapsın, ben anahtar teslim alıp kullanayım derseniz, ciddi pahalı. Minibüsü alıp, yapım aşamalarını öğrenip kafanıza göre kendiniz yapacaksanız maliyet ciddi şekilde aşağı iniyor, ama düzgün bir şey yapabilmek için oldukça fazla zaman ayırmak lazım. Kesme biçme işlerini rahatça yapabileceğiniz bir alanınız olması ve muhtemelen size yardım eden bir iki kişinin de olması gerekir. Internette tonlarca karavanımı sıfırdan nasıl yaptım şeklinde videolar var. Onları izleyip motive olmak kolay, fakat bu yola giren bir kaç arkadaşımdan ne kadar zahmetli ve uzun süren bir süreç olduğunu biliyorum. Çalışan bir kişi için bence hiç uygun değil. 

Geriye iki seçenek kalıyor: yapılmış bir karavanı satın almak veya bir boş minibüs alıp, işini iyi yapan bir yere yaptırmak. Bu seçeneklerin hepsini değerlendirip, sonunda benim için en iyisinin bir minibüs alıp yaptırmak olduğunu düşündüm. İçlerinde belki de en maliyetli seçenek bu, fakat işini iyi yapan bir ekibin yapacağı kalitede bir şey çıkarmak için ne kadar tecrübe gerektiğini düşününce buna değeceğini düşündüm. Ama işimden dolayı zaten çok kullanamayacağım için bu planı ertelemeye karar verdim. 

Değişen zamanlar ve şartlar sonrasında yine, yeniden...

Gel zaman, git zaman, iş değiştirdim ve artık ofise biraz daha az gittiğim bir işte çalışmaya başladım. Bir hayal gerçek oldu. O zaman sıradaki hayale gelelim. Şimdi değilse ne zamandı? Tozlu raflara kaldırılan planları geri açtım. Gözlerim ışıl ışıl youtube'daki van life videolarını izlemeye yeniden başladım. 

Öte yandan minibüs seçimi konusunda kafam oldukça karışıktı. En azından şu konuda nettim: çekme karavan istemiyordum (never say never... djdjdjj). Öte yandan karavandaki bir numaralı gereksinimim, rahat bir çalışma alanının olabilmesiydi. Yani bazı durumlarda benim için mobil ofis gibi kullanılabilecek bir ortam görevi yapabilmeliydi. Ama karavanı bir seferde en çok kaç gün, kaç hafta kullanacağım konusunda bile çok net bir çıkarım yapamıyordum. Şimdi geriye dönüp baktığımda, seçimlerimde yaşadığım kafa karışıklığının en önemli sebebi aslında gereksinimlerimi önden belli olmamasıymış. 

Örneğin: karavanımda duş olmalı mıydı? Yoksa duşa harcayacağım yeri daha rahat bir oturma alanı veya çalışma masası için mi kullanmalıydım? (Şimdiki fikrim: dujjj candır) Yatak sabit mi olmalıydı, yoksa U düzen dediğimiz gündüz masa olup gece yatağa dönüşen bir şeyler mi olmalıydı?

VW transporter veya 11 m3 Fiat Ducato/ Ford Transit gibi daha küçük bir araç alarak kullandığım arabayı satıp tek araç düzeninde mi devam etmeliydim? Yoksa en az 13 veya 15 m3 bir minibüs alıp, şu anki çok severek kullandığım, ayrılmakta her şekilde çok zorlanacağım büyük aşkım 2016 VW Golf'ümü kullanmaya devam mı etmeliydim? O durumda da MTV, trafik sigortası, muayene, bakım gibi zaten oldukça yüksek olan araç sahipliği masrafları ikiye katlanacaktı. 

Buradan çıkamadım... Bora ve Elif'le geceler boyu tartışmalar.. Onlar da bu konuda kararsızlardı. Bir türlü araç seçemedim. Ayrıca araç seçsem de seçtiğim araçlar onları almam için hazırda da beklemiyordu. Minibüsü karavana çevirirken ÖTV farkı ödememek için çevirdiğiniz aracın en az beş yaşında olması gerekiyor. Bilin bakalım ne oluyor? 5-6 yaşında temiz minibüs bulmak çok zor. Bulunan araçların çoğu 150 bin km'yi devirmiş oluyor. Tek tük bir kaç tane 100 binin altındaki araçlar da çoktan karavan şirketleri tarafından piyasadan çekilmişler ve gıcır gıcır dönüştürülüp satışa sunulmuş durumdalar. 

Bir noktada pes edip bu şekilde dönüştürülmüş bir aracı az kalsın alıyordum. Araç, Öztürk'ün de karavanını yapmış olan Craftolia karavan'dan Şevki arkadaşımızın fuar için yaptığı harika bir Ducato 15 m3 karavandı. Bir türlü karar veremedim. Karar verememede maliyetin de büyük bir etkisi oldu, şayet araç olabilecek en kaliteli malzemelerden muazzam bir şekilde yapılmıştı, aslında üzerindeki bileşenlere göre fiyatı oldukça uygun sayılırdı bile, fakat ne kadar kullanabileceğimden, ne yapabileceğimden emin bile olmadığım bir araç için bu fiyat bütçemi oldukça aşıyordu. Ayrıca büyük bir araç olduğu için mecburen ikinci araç olarak kullanılacaktı ve araç sahiplik masraflarımı da artıracaktı. 

Kafamda bir şeylerin oturması gerekiyordu. Öncelikle karavanı kullandığım zamanların çoğunda tek kişi olacağımı düşünerek, aslında 11 m3 önden çekiş bir Ducato veya Öztürk'ün karavanı gibi 10.5 m3 arkadan itişli bir transitin benim için yetebileceğini düşündüm. Bu boyutun avantajı: tek araç olarak kullanılabilecek olmasıydı.. En azından ben öyle düşünüyordum. 

Başka bir problem de şuydu: motokaravanımla Isparta Dedegöl veya Kapıkaya gibi normal araçlarla gitmekte zorlanılan yerlere de gidip kalmayı çok isterdim. Bu açıdan düşününce minibüsün 4x4 veya en azından arkadan itişli olması avantajlı olur diye düşündüm. Fakat 4x4 işin içine girince seçenekler daha da azalıyor. Mercedes sprinter, Man TGE, VW Crafter ve Ford Transit'in Türkiye'ye özel olarak getirilmiş az sayıda 4x4 modelleri var, fakat bunları temiz bulmak çok zor. Başka bir seçenek de kesenin ağızını iyice açıp VW Grand California 4 motion gibi bir şey almak. Hayali bile güzel, ama sadece oraya kadar :) 

Bütün bu düşüncelerin arasında boğulmuş durumdayken arkadaşım Kadir yardımıma yetişti. Kadir zaten daha önce bir VW Transporter ve Ford Connect minibüsü kendi imkanları ile oldukça güzel bir şekilde dönüştürdüğü için onun fikrini almak istedim. Tesadüf: o hafta Ankara'da Kamp & Karavan fuarı varmış. "Dostum senin kafan çok karışmış.. Bence sen fuara git, bütün modellere bak, içlerine gir, masalarına otur, bir fikrin olsun" dedi. "Hatta çekme karavanlara da bak, en azından bir fikrin olsun, belki seversin" dediyse de, "yok abi çekme karavan düşünmüyorum, onunla tak, çıkar, çek vs. uğraşamam" diyip geçiştirdim. 

Fuara gitmek fena bir fikir değildi. Aylardır karavan araştırmama rağmen fotoğraflar veya videolar dışında karavanlarla bir etkileşimim olamamıştı. Ertesi sabah oradaydım. Fuardaki bütün motokaravanları inceledim. Masa alanı benim için çok önemli olduğundan özellikle masaya oturarak laptopum ve harici ekranlarımı sığdırabilir miyim diye düşündüm. 

Klasik bir sabit yataklı minibüs karavan yapısı. Bir tarafta su, diğer tarafta gaz-elektrik tesisatına ayrılmış olan dolaplardan dolayı yükleme alanın hacmi daralıyor. Tırmanışta kullandığımız crashpad denilen minderleri buraya koymak için yeterli genişlik maalesef yok, ve bu bir çok modelde bu şekilde. Son zamanlarda bazı karavanlarda bu sabit yatağın üst kısmı VW Grand California'da olduğu gibi üç parça halinde yapılıyor ve böylece ortadaki kısmı yukarı kaldırarak bisiklet, motosiklet veya diğer büyük eşyaları yolculuk sırasında buraya koyabiliyorsunuz. Bence oldukça önemli bir özellik. Sıfırdan yaptıracak olsam o şekilde isterdim. 

Sonuç hüsrandı... Karavanı en çok bir yerde uzunca kalıp uzaktan çalışabilmek için istiyordum, ama hiç birinin masası rahat değildi. Bütçemi iki katına çıkarsam bile değildi. Ancak yarı entegre veya alkovenli dedikleri, minibüslerin üzerine ek kasa giydirilerek yapılanların içindeki masalar istediğim rahatlığa yaklaşabiliyordu, ama o kadar büyük bir araç istiyor muydum? Hayır. Ve bir de... Çekme karavanlar vardı... 

Motokaravanların hepsini gezip içine oturduktan sonra bir yerde uzun süre bunlardan birinin içinde rahat edebilmemin imkansız olduğunu düşündüm. Çalışmak için büyük bir masaya ihtiyacım vardı.. Bu hazır düzenlerin hiç birinde bu mümkün değildi. O zaman da benim gerçekten bana özel biraz istisnai bir karavanı sıfırdan yaptırmam gerekiyordu. Öte yandan, ihtiyaçlarıma göre geniş masası olan bir şey sıfırdan yaptırmak istesem de, Ducato, Transit gibi minibüslerin kocaman kayar kapısı ve çekme karavanlara göre görece dar kasalarından dolayı öyle rahat bir oturma alanı yapmak çok da mümkün görünmedi gözüme. 

Çekme karavan istemememdeki en büyük sebeplerden birisi de arabamın karavan çekmeye uygun olmamasıydı. 1.2 TSI 110 HP, 175 nm tork motoru olan Golf'ümle hangi karavanı çekebilirdim ki? İşte onu... tam karşıda duran fuarın en küçük çekme karavanlarından biri.. Belki onu çekebilirdim. 

Karavanımın fuar alanında sergilendiği hali

2 metre genişliğinde, 2.5 metre uzunluğunda, 2 metre yüksekliğinde bir çekme karavan. Küp gibi bir şey. Hadi aklımda kalmasın, bir bakayım diye içine girdiğimde gözlerime inanamadım. İçeride kocaman bir masa ve 4 kişinin rahatlıkla oturabileceği karşılıklı rahat koltuklar, oturma alanının 3 tarafında kocaman pencereler, oldukça rahat bir mutfak ve duş alanı. Bütün bunlar 2.5 x 2 = 5 metre kare alana bir şekilde sığmış. 

Hareketli kocaman bir masa ve harika bir oturma alanı

Sıkış pıkış durmayan güzel bir mutfak

Maliyet motokaravan'a göre ciddi düşük. 2025'ten itibare 750 kg altı çekme karavanlara tescil ve muayene zorunluluğu geldi, fakat fuar için getirdikleri bu karavanı 2024 yılı içinde ürettiklerinden dolayı da önümüzdeki 10 yıl boyunca muayene ve tescil zorunluluğundan muaf. 

Üreticinin beyanına göre karavanın boş hali 540 kg civarıydı. Üzerinde takılacak güneş panelleri, buzdolabı, akü gibi şeyleri de ekleyince yaklaşık 610 kg civarı bir karavandan bahsediyoruz. Akşam eve gittikten sonra towcar.info 'nın altını üstüne getirerek arabamla bunu çekip çekemeyeceğim konusunda biraz bilgi edinmeye çalıştım. Sonuç: süper rahat bir tecrübe olmayacak, fakat mümkün. Evet, Golf ile bunu Isparta Dedegöl veya Kapıkaya'ya çıkaramam, ama Karakaya, Barek, Aladağlar, Geyikbayırı... Buralara gimek mümkün olabilecek gibi görünüyordu. Ayrıca karavan çok küçük olduğu için evimin oralardaki otoparklarda sadece bir araçlık yer kaplayarak park edebilirim diye düşündüm. Komşuları da kızdırmamak lazım. 

Maliyetin motokaravana göre oldukça düşük olması karar vermemi kolaylaştırdı. Sonuçta bununla karavan hayatına bir giriş yapabilirdim. Tecrübe ederek gereksinimlerimi pekiştirebilirdim. Karavanın markasını daha önce duymamıştım. Dream House isimli bir marka. Dışarıdan bakıldığında fena durmuyordu, ama iyi karavan-kötü karavan ayrımını yapabilecek tecrübem de yoktu. İnternetteki yorumlara baktığımda oldukça karışık sinyaller vardı, memnun olan, olmayan.. Alternatif olarak çok daha güvenilir olduğunu düşündüğüm Tosbiq markasının 2.80 boyutundaki karavanı için de arayıp fiyat aldım. 

Tosbiq 2.80'in fiyatı tabi ki Dream House'a göre oldukça fazlaydı, fakat sundukları opsiyonlar, kullandıkları malzemelerin kalitesi ve markanın köklülüğünü düşününce kesinlikle değerdi. Burada beni geri adım attıran tek faktör Tosbiq'in karavanı 2025 Nisan'da teslim edecek olması, dolayısı ile muayene ve tescil zorunluluğunun olacak olması oldu. O yüzden risk alıp Dream House ile devam etmeye karar verdim. 

Düşünmekten ve gezmekten yoruldum. Kapısı - penceresi var, tekeri falan var... O zaman aldım gitti :)

Geriye dönüp baktığımda hata mı yaptım? İyi mi yaptım? Biraz maliyet ve muayene/tescil avantajı dışında maalesef Dream House tamamen hayal kırıklığı yarattı. Birazdan o konuya ayrıntılı olarak geleceğiz. Önce ben gidip aracıma bir çeki demiri taktırayım bakayım dedim tabi doğal olarak. 

Çeki demiri Macerası

Golf'e çeki demiri taktırmak için Aselsan'dan arkadaşım Alican'ın tavsiyesi ile Birlik Mühendislik'ten Furkan Bey ile görüştüm. Çeki demirinin takılması için tamponun altındaki difüzorün birazcık kesilmesi şarttı. Sabırlı adamlar, iyi nazımı çektiler, bir kaç git gel sonrasında en yakışıklı çeki demiri uygulamalarından birini yaptılar aracıma. 

Çeki demiri takılması için tampon sökülüyor, ve çeki demirinin yerine yerleşecek olan geçici metal parça sökülüyor. 

Araçtan çıkarılan parça. Bunun yerine çeki demiri geliyor. Yani birazcık ağırlık eksiliyor, sonra birazcık daha fazlası ekleniyor. 

Sonuç. Zonguldak forever..

Difüzorün kesilen kısmı bu açıdan görünüyor fakat normal açılardan belli olmuyor. 

   

Altı üstü bir çeki demiri işte ne kadar karmaşık olabilir? Baya olabiliyormuş. Öncelikle bu işin en önemli taraflarından birisi, araçtan karavana giden elektrik hatları. Bunlar sayesinde siz sinyal verdiğinizde veya frene bastığınızda aracın lambaları ile eş zamanlı olarak karavanın da lambaları yanıyor. Uzun yolda güvenlik için oldukça önemli detaylar yani. Bazı karavanlar 13 pin, bazı karavanlar 7 pin konnektör kullanıyor. Benim karavanım baştan fabrikadan 7 pin olarak çıktığı için sonradan değiştirmek mümkün olmadı. 13 pin'in en önemli farkı, seyahat halindeyken aracınızdan karavana elektrik enerjisi verebilmek. Böylece örneğin yola çıktığınızda zayıf olan karavan akünüzü yol boyunca şarj edebiliyorsunuz. 7 pin konnektörde sadece sinyaller, fren lambası, park lambaları ve geri vites sinyali iletiliyor. Ben Golf ile bundan daha büyük bir karavan çekmeyeceğimi düşündüğüm için 7 pin konnektörlü çeki demiri taktırdım. Eğer 13 taktırsaydım, 13'ten 7'ye bir çevirici ile karavanımı kullanacaktım. Çevirici olayına da girmek istemedim, temassızlık vs. gibi sıkıntılar çıkabilir diye düşündüm. 

Bana iletilen bilgiye göre, karavanın stop lambaları LED değil, eski tip halojen ise ayrıca elektrik sinyallerini güçlendirmek ve aracın arıza moduna geçmesini engellemek için bir de CANBUS modülü gibi bir ek cihaz takılması gerekiyor. Benim karavanın farları LED olduğu için bu modülü taktırmayarak oradan da maliyeti biraz düşürmüş oldum. 

Çeki demiri montajı sonrasında TSE'ye gidip bir denetimden geçiyorsunuz, onlar da bir miktar para alıyorlar, ama o kısmı oldukça hızlı ilerliyor.

Şimdi.. Bu işi çok dertsiz ve nispeten ucuz maliyete kapattığıma sevinmiştim, fakat Ağustos ortasında Aladağlara giderken sağ sinyalimin çalışmadığını fark ettim. Dönüşte karavanımı Birlik Mühendisliğe götürdüm. Çeki demirim önce onların test sistemi ile de benzer bir arıza yaptı, sonra CANBUS modülü eklemeye karar verdik. Modülü ekledikten sonra onların test sistemi ile çalışsa da halen karavanın sinyallerini düzgün süremiyordu. İşin sonunda karavanın stop lambalarını LED yerine eski tip halojene çevirdik, sinyallerim artık düzgün çalışıyor. Bu arada tek problem sinyal kısmındaydı. Fren ve park lambalarında sorun yoktu. Sinyalleri kayar led olarak yapmışlar, sanırım o kayar led sistemi benim aracın kafasını karıştırdı. Eski tip ampüllerin bir avantajı da, bozulduğunda müdahale edip problemli ampülü kolayca değiştirebilecek olmam. 

Sonradan taktığım eski tip stop ve sinyal lambaları ile karavanın en son hali

Teslimat

Dream House ile anlaşmamız kapsamında karavana aşağıdaki cihazları taktılar:

- 200A lityum demir fosfat akü, üzerinde herhangi bir marka ibaresi yok... Hegel olduğunu belirttiler. 

- 1000W şarj özelliği olan bir inverter, 

- mptt ve transfer switch, 

- 185x2 monokristal güneş panelleri, 

- 12V cool life 90lt buzdolabı

Karavanın orjinal donanımında iki adet 100W jel akü vardı. Lityum akü kullanarak toplam akü ağırlığımı sanırım 60 kilodan 30 kilo civarına indirdim. Ayrıca Lityum aküleri kullanmadığınızda kendi kendine şarj kaybetme problemleri Jel akülere göre çok daha az, ve kullandığınızda da daha derin deşarj etmenizde sakınca bulunmuyor. Karavan olayına yeni giriyorsanız lityum tavsiye ediyorum. Aradaki fiyat farkına değer. 

Ayrıca standart donanımda 220 V buzdolabı kullanıyorlar. Yine bir fark ödeyerek onu 12V buzdolabı olarak teslim aldım. Buzdolabı için inverter çalışrmak istemiyorum. Sonuçta bu karavan çoğunlukla off grid şeklinde aküden beslenerek kullanılacak. 

Teslimat anı :)

Transfer switch: karavana dışarıdan elektrik verildiğinde inverter'ı devreden çıkararak içerideki cihazların direkt olarak dışarıdan beslenmesini sağlıyor. 

Hegel marka olduğu iletilen 200a LifePo4 akü. Üzerinde voltaj ve şarj yüzdesini gösteren bir LCD paneli var. Aküden beslenen sistemlerin tümü kutup başlarına ayrıca bağlanmış durumdaydı. Şimdiye kadar bir problem yaşamadım, ama sıfırdan alacak olsam daha çok bilinen bir markayı tercih ederdim. 

185 watt x 2 adet güneş paneli ve karavana giren kabloları. 

Tavanda oldukça düşündürücü duran işçilikler... Yağmurlu havalarda neler olacağını göreceğiz.

Dizel ısıtıcı ve duş için sıcak su sistemini onlardan almadım, çünkü istediğim marka ve sistemi takmayacaklardı. Dizel ısıtıcı olarak Eberspaecher S2 D2L modelini tercih ettim. Webasto ve Eber dışındaki markaları güvenlik açısından istemedim. Sıcak su çözümü olarak ise Truma Therme 5lt sıcak su boilerini aldım. Ayrıca karavanı kolay park edebilmek için de Truma Smart Mover sistemini aldım. Bu cihazların hepsini Agus karavandan satın aldım ve montajını da Acar Karavan'dan Tevfik Bey yaptı. Tevfik beyin yaptığı montaj konusunda oldukça memnun kaldığımı söyleyebilirim. Oldukça temiz çalıştı. 

Truma Therme sıcak su sistemi, ve arka tarafta su deposu

Truma mover sistemi. Evet pahalı ve bu karavan için belki biraz fazla, ama her kuruşunu hak ediyor.

Ayrıca sonradan şu aksesuarları da edindim: 

- Kaplin topuzu ve kilidi: Knott marka kaplinlerin elle çekilen mandalını kilitlemek için çok basit bir kilit sistemi var. Bunu plastik bir topuz ile birlikte kullandığınızda, hem park halinde, hem de karavan arabaya bağlı iken birinin o mandala basıp karavanı arabadan ayıramamasını sağlıyorsunuz. 

- Tekerlek kilidi: kaplin kilidine ek olarak, karavan park halindeyken ek güvenlik. 

- Kaplin örtüsü: Çeki demiri soketi ve kaplinin hareketli diğer parçalarının sudan etkilenmemesini sağlamak için gerekli. 

- Araç için ek aynalar: Başta kullanmadım, ama kullanmaya başladığımda önemini anladım. Kesinlikle olmazsa olmaz. Bu aynalar olmadan sizi takip eden arkanızdaki araçları göremiyorsunuz. 

- Atık su deposu: Su giderini dışarı direkt veremeyeceğiniz ortamlarda bu depoya bağlayarak ara ara uygun bir yere boşaltabiliyorsunuz. 

- Temiz su doldurma hunisi: 5 litrelik pet şişelerden karavana su doldurabilmek için gerekli. Bu olmadan tek şansım içeriden deponu kapağını açıp depoya oradan su doldurmak. 

Ek aynanın gücü.. Arkamdaki tır arabanın aynasında görünmüyor fakat ek aynada oldukça belirgin.

Dream House markası ile olumsuz tecrübelerim

Önce tatsız şeylerden başlayalım:

Her nedense teslim edilemeyen Fatura ve O1 belgesi

Karavanı satın aldıktan sonra faturasını ve O1 belgesini göndermeleri için kendileri ile en az 10 kez iletişim kurduktan sonra yalvar yakar belgelerimi alabildim. Telefonlarım açılmadı, ilgilenilmedi, en sonunda tüketici mahkemesine başvurmak üzereyken belgelerimi gönderdiler. Bu kadar zor olmamalıydı. 

İkinci kullanımda arızalanan Inverter cihazının garanti kapsamında tamir edilmemesi

Karavana takılan Hegel marka inverter'im arıza yaptığında da beni Hegel'e yönlendirip kendileri aradan çıktılar, Hegel'in teknisyeni de inverterin Dream House'un taktığı bir transformatörden dolayı bozulduğunu söyleyerek arızanın garanti kapsamında olmayacağını söyledi ve onlar da aradan çıktılar. 

Sonuç olarak arızalı bir inverter ile kendi çözümümü kendim bulmak zorunda kaldım. Taktıkları inverteri söktüm ve yerine Victron Phoenix 800W harika bir inverter taktım aldım. Bu inverter'i seçerken ve alışveriş konusunda bana çok yardımcı olan Tekmobil firmasından Uğur Bey'e buradan tekrar teşekkür ediyorum.

Teslimat kapsamında takılan ve ikinci kullanımda bozulan Hegel marka inverter.

Ayrıca bir de laptopla çalışırken inverter kullanmak zorunda kalmamak için amazon'dan bir usb-c pd şarj cihazı satın alıp bunu karavana kendim monte ettim. Bu da şimdilik baya güzel çalışıyor ve bilgisayarımı usb-c üzerinden 63W ile şarj edebiliyor. Aslında şu anda karavanda Truma Therme'yi elektrikle çalıştırma senaryosu dışında inverter ihtiyacım da kalmadı. Ama yine de inverter olması çok iyi, mesela karavanda matkapla kesme delme işlerim olunca da inverter'i kullanıyorum. 

Eğilen ve kırılmak üzere olan pilot teker kelepçesi

Karavan ile ilgili olarak yaşadığım bir başka problem de pilot tekerini kavrayan kelepçenin yanal hareketlerde tehlikeli bir şekilde eğilmesi ve kırılmaya yaklaşmasıydı. Karavanın şasesi Knott marka, fakat nedense pilot teker kelepçesinde başka bir marka kullanmışlar. Kelepçenin şaseye oturduğu kısım bombeli olduğu için ve sadece iki tane vida ile tutturdukları için karavanın burnundaki ağırlığı tartmakta oldukça zorlanıyordu. Problemi kendilerine ilettiğimde yine en az 3-4 telefon görüşmesi sonrasında bana aynı kelepçeden bir tane daha gönderdiler (kargo alıcı ödemeli olarak... sanki benim hatammış gibi). O kelepçe de tabi ki problemi çözmedi.. Pilot tekerimi geçenlerde Alko'nun 6 delikli döküm kelepçesi ile değiştirdim. Bunun için kolları sıvayıp şaseye matkapla 4 tane daha delik açtım. Sonunda istediğim gibi sağlam oldu.. Bu problemde de sağolsun Dream House müşterisini kendi çözümünü bulmak zorunda bıraktı. Sayelerinde daha neler öğreneceğim acaba?

Ilk günden itibaren bu şekilde esneyerek kırılmak üzere olan pilot teker kelepçesi, ve teslimat sırasında bana bunun normal olduğunun belirtilmesi oldukça sinir bozucuydu.  

Bazı karavanlardan pilot teker kelepçesini güçlendirmek için bu şekilde kaynak yapılıyor, fakat kime sorduysam bunu tavsiye etmedi. Sonradan kopan kaynaklar şasiye daha çok zarar verebilirmiş. 

Kendi çözümüm: he iki tarafta 3'er tane M10 vida ile montaj yaptığım Alko marka döküm kelepçe. Şimdilik oldukça güçlü duruyor. 

Duş zemininden yaşam alanına sızan su

Duş aldığımda ne kadar dikkat etsem de, duş teknesinden yaşam alanının zeminine su sızıyor. Duşa girmeden önce kapının önüne bir havlu seriyorum. Çok daha ciddi problemlere destek alamadığım için artık bu problemi kendilerine söylemedim bile. İdare ediyorum. 

Arka cam havalandırma modunda iken içeri giren yağmur suyu

Karavanda kullanılan camların bir tam kapalı modu var, bir de havalandırma modu var. Her iki modda da dışarıdan kapalı gibi görünüyor, fakat havalandırma modunda milimetrik bir şekilde alttan ve yanlardan hava girmesine izin veriyor. Aladağlar'da en son iki hafta kaldığımda oldukça güçlü bir yağmur yağdı. Yağmur sırasında karavanın her üç camı da havalandırma modunda idi. Nedense karavanın arka tarafından aşağı inen sular arka camın iç tarafından beri karavanın duvarının içine doğru, oradan da içeriye sızdı. Yağmur yağdığı süre boyunca elimde havlu ile sızan suları çektirmeye çalıştım. İyi bir tecrübe değildi. Bunun sepken yağan güçlü yağmurdan mı? Yoksa karavandaki bir problemden dolayı mı olduğundan tam emin değilim, fakat daha sonradan detaylı incelediğimde, yan pencerelerin iç tarafında olan bir conta katmanının, arka pencerede olmadığını fark ettim. Orada montajı unutulmuş bir şeyler var gibi.. Bir sonraki güçlü yağmurda ve şehirde park halindeyken o pencereyi tam kapalı modda tutup tekrar deneyeceğim. 

Çeki demirine oldukça fazla ağırlık bindirme problemi

Bu küçük bir karavan. 2.5 metre uzunluğunda olduğu için ana teker aksı arka tarafa oldukça yakın. Aksın arkasında akü ve su deposu var, fakat yolculuk sırasında da su deposu genelde boş oluyor. Böylece karavanın ağırlık yapan diğer tüm malzemeleri aksın ön tarafında konumlanıyor. Böylece karavanın şu anki toplam ağırlığı 640 olmasına rağmen çeki demirine yaptığı dikey ağırlık 75 kg'ı aşıyor. İdealde bir karavanın çeki demirine yaptığı ağırlığın, kendi ağırlığının %5'i ile %10'u arasında olması gerektiği söyleniyor, fakat bu karavan ağırlığının %12 sine yakın bir baskı yapıyor çeki demirine. Bu büyük bir problem, çünkü Golfümün zaten çeki demirine alabileceği max ağırlık 75 kg. Ayrıca bu baskı fazla olduğu için ön tekerlerimin tutuşu da azalıyor. Örneğin Tosbiq 2.80 modelinde oturma alanı ana aksın ön tarafında, mutfak, buzdolabı ve duş aksın arka tarafında. O modeli kullanmadım, fakat onun yerleşiminin çeki demirine düşen ağırlığı azaltmak adına daha avantajlı olacağını düşünüyorum. Bu da önemli bir detay. 

Elektrik sistemindeki diğer problemler

Karavanı teslim aldığımda karavandaki 12V ile çalışan led ve hidrofor gibi cihazların hepsi, 220 Volt'u 12V'a düşüren bir transformatör ile besleniyorlardı. Yani enerji aküden 12V olarak çıkıyor, sonra inverter bunu 220'ye yükseltiyor, ardından bir transformatör bunu tekrar 12V'a düşürüp led ve hidrofor'u besliyor. Her dönüşümde en az yüzde 10 kayıp oluyor, ayrıca led ışık ve hidroforun çalışması için mutlaka inverter'ın açık olması gerekiyor. Inverter çalıştığı sürece sistemde herhangi bir yük olmasa bile 5-10 W gibi bir güç çekiyor. Bu konfigurasyon bana hiç mantıklı gelmedi. Daha sonradan Acar Karavan'dan Tevfik Bey ile birlikte bu sistemi 12V cihazların tümünü aküden direkt beslenecek şekilde güncelledik, inverteri ve led transformatörünü aradan çıkardık. 

Bir diğer problem de şuydu: karavanın elektrik sistemi her zaman açık olacak şekilde tasarlanmış. Sistemde kaç tane 12V cihaz varsa onların kabloları akü başlarına ayrıca bağlanmıştı. Güneş panelleri de mptt cihazına direkt olarak arada bir sigorta veya anahtar olmadan bağlıydı. Karavanı kullanmadığım ve uzakta olduğum zamanlarda, şehirde park halindeyken mutlaka tüm elektrik sistemini kapatmak istediğim için bazı düzenlemeler yapmam gerekti. Öncelikle güneş panelleri ile mptt arasına 12V DC Circuit breaker aldım. Bu hem bir sigorta görevi görüyor, hem de istediğim zaman o bağlantıyı kapatabiliyorum. İkinci olarak, akü başlarına giren bir çok kabloyu toparlayarak tek kablo halinde aküye bağlayabilmek için iki adet Bara denilen cihazlardan aldım. Tüm cihazlar bunlara bağlanıyor. Sonra bu bara'lardan 35 mm2 lik kalın kablolar ile aküye tek kablo ile bağladım. Ayrıca bu kalın kablolardan pozitif kutupa da Heavy Duty Switch denilen güçlü bir anahtar taktım. Yani şu anda karavanı şehirde park edeceğim zaman güneş panellerinin hattındaki ve akü hattındaki iki anahtarı kapatıyorum ve sistemdeki tüm elektriği kesmiş oluyorum. Güvenlik için son derece önemli olduğunu düşündüğüm bu işlevin teslimat kapsamında sağlanmasını beklerdim. 

Bu arada elektrik sistemindeki iyileştirmeler yaparken her adımda fikir danıştığım ve bana son derede yardımcı olan Aselsan'dan arkadaşım Alican'a sabrı için sonsuz teşekkürü borç bilirim. Problemleri beraber tartışmak ve çözüm bulmak son derece zevkliydi. Thanks bro.. 

Ali Eskpres'den satın alıp kendim montajını yaptığım akü ana kablosunun üzerindeki heavy duty switch.

Akü başlarına sadece birer kablo bağlanıyor

Temiz su doldurma deliği ile depoyu birbirine bağlayan borunun sızdırması

Dışarıdan su doldururken buradan sızan su koltuğun altındaki bölmeye birikebiliyor. Su girişinin hizası depoya göre yeterince yüksekte olmadığı için bu borunun içinde sabit olarak bir su birikimi oluyor, ve biriken su elbette bağlantı yerlerinden sızıyor. Buna nasıl bir çözüm yapacağıma henüz karar vermedim. Şimdilik su doldurduktan sonra içeriyi kontrol edip su sızıntısı varsa bezle siliyorum. Pefff...

Gaz sisteminin plastik borular ile bağlanmış olması

Bu aslında Dream House'a özel bir sıkıntı değil. Türkiye'deki karavan üreticilerinin çoğu böyle yapıyor. Öte yandan Tosbiq, Başoğlu gibi köklü karavan markalarının gaz tesisatında metal borular kullandıklarını biliyorum. Kafamın rahat olması için her gece dışarı çıkıp tüplükteki tüpün vanasını kapatıyorum. Sürekli titreşim altında olan bir sistemdeki gaz boru hatlarının plastik olması güvenlik açısından uygun değil. Ayrıca bildiğim kadarıyla gaz tesisatı plastik boru olan karavan ile avrupaya gidemiyoruz. Ok, gitmeyiz. 

Dream House markası ile olumlu olan tecrübelerim

Sezarın hakkı sezara.. İyi yanları da var tabi. 

Ses ve ısı izolasyonu

Bence karavanın ses ve ısı izolasyonu oldukça güzel. Kapıyı ve camları kapattığımda gece uyurken dışarından gelen ufak tefek sesleri oldukça iyi engelleyebiliyor. Ayrıca yine kapılar camlar kapalıyken içerideki sıcak havayı oldukça iyi koruyabiliyor. Bir de bu yaz 35 derecelerde Aladağ'larda güneşin altında kamp yaptığımda kapı - pencereleri karşılıklı açtığımda içeride sıcaktan bunaldığımı hatırlamıyorum. Oldukça konforluydu. 

Frenli Dingil Kullanmış olmaları

Bu kadar küçük bir karavanda bile Knott'un frenli dingilini kullanmış olmaları çok iyi. Karavan küçük de olsa, yavaşlarken veya inişlerde kendi freni ile yardım etmesi güvenlik için olumlu bir etken. 

Solar panel, mptt ve lityum akünün oldukça uyumlu çalışması

Sistemde kullanılan 30A'lık hegel Mptt oldukça özelleştirilebilir bir cihaz. Bu yaz Aladağlar'da kaldığım iki hafta boyunca tüm özelliklerini keşfettim, boost ve float charge değerlerini ayarlayarak güneş tepedeyken bile akümü en fazla yüzde 80'e kadar şarj edecek şekilde ayarladım. Bu şekilde lityum akümün ömrünün daha uzun olacağını ümit ediyorum. 

Kullanılan Gazlı ocak oldukça sorunsuz

Kullandıkları Univercal marka ocak oldukça sorunsuz. Kendinden ateşleyen çakmak sistemi de güzel çalışıyor. Ama kullanmadığımda kapağını kapatabileceğimiz ve o alanı düz zemin olarak kullanabileceğimiz gerçek bir karavan ocağının kullanılmış olması çok daha iyi olurdu. Onları ancak avrupa karavanlarda ve motokaravanlarda görüyoruz. 

Karavanın ilk denemesini dostum Güner ile birlikte Barek dağında yaptık. 

Benzin istasyonlarında biraz fazla yer kapladığımız doğrudur :)

Aladağlarda akşam mesaisi..

Sakin hayat...

Aladağlar gecesi

Ciddi çalışmalar :)

Penceremden Kazıklı Ali kanyonu manzarası

Huzur...

Biraz daha hacking..

Sonra daha çok huzur :)

Peyami abi ile harika bir tırmanış günü sonunda gün ışığının son yarım saatinde hızlıca toparlanıp gitmek yerine sadece orada olmak. Yalnız başına, vadinin derinliği ve huzur içinde var olmak...

:) 

Aladağlardan dönüş vakti..

Dönüşte Tuz Gölü molası

Aladağlar sonrasında bir haftasonu Barek dağı ziyareti

Dönüşte akşam vakti otoparklar dolu olduğu için karavanı araba ile birlikte müsait bir yere çekiyorum. Bu geçici park için Knott şasenin mandalını kilitleyen anahtar-kilit sistemi çok işe yarıyor. 

Gündüz kalıcı yerini bulmuş olan olağan şüpheliler

Haftasonu Karakaya kaçamağı